27 września 2017

Schab w sosie miodowo-musztardowym

Schab w sosie miodowo-musztardowym to pyszne danie z mięsa duszonego w sosie własnym z dodatkiem szalotki, miodu i musztardy, zabielonym i zagęszczonym. Tak powstały sos ma bardzo ciekawy smak, nieco słodkawy, idealnie pasuje do wszelkiego rodzaju kasz. Polecam ;-)

schab w sosie miodowo musztardowym

Schab duszony w sosie miodowo-musztardowym


Składniki:

  • 8 cienkich plastrów dobrej jakości schabu (ok. 700-800 g)
  • 5 małych cebulek szalotek
  • 1 łyżka masła
  • ok. 750 ml wody
  • 2-3 łyżeczki łagodnej musztardy
  • 1 łyżeczka miodu
  • świeżo zmielone sól morska, pieprz kolorowy

do zagęszczenia i zabielenia:

  • 100-125 g serka na bazie maślanki Apetina  (wybrałam serek o smaku miodowo-musztardowym, można użyć także naturalnego) albo ok. 1/2 szklanki mleka lub śmietanki 30%
  • 1 łyżeczka mąki pszennej


Wykonanie:

Duszenie:

Na głębokiej patelni lub w szerokim rondlu rozgrzewamy masło, podsmażamy drobno pokrojoną szalotkę. Na cebulce obsmażamy z obu stron plastry schabu (aby całość nie przypalała się łatwo można użyć masła klarowanego lub dodać odrobinę oleju rzepakowego). Mięso zalewamy wodą i całość doprowadzamy do wrzenia. Dodajemy 3 szczypty soli, pieprz, musztardę i miód, delikatnie mieszamy. Dusimy pod przykryciem, na wolnym ogniu, przez około 1 godzinę - sos powinien bardzo delikatnie bulgotać, od czasu do czasu delikatnie go mieszamy. Pod koniec duszenia próbujemy sos i w razie potrzeby doprawiamy solą i pieprzem.

Zagęszczanie:

Plastry mięsa wyjmujemy na talerz, do sosu dodajemy serek lub wlewamy mleko lub śmietankę. W 1 chochelce sosu rozprowadzamy 1 łyżeczkę mąki pszennej i całość wlewamy do sosu, mieszając doprowadzamy do wrzenia. Plastry schabu przekładamy do sosu i dusimy jeszcze przez klika minut. Podajemy z kaszą lub ziemniakami i sałatką.

Smacznego!

Inspiracją dla tego przepisu był ten przepis oraz nowy smak serka Apetina, właśnie musztardowo-miodowy. Gorąco polecam Wam wszystkie serki z tej serii - mają dobry skład, niewielką zawartość tłuszczu (są produkowane na bazie maślanki) i świetnie nadają się do do wszelkiego rodzaju dań na gorąco - sosów, makaronów, a nawet zup. Wpis nie jest sponsorowany ;-)

25 sierpnia 2017

Risotto z pomidorami (na warzywnym bulionie)

Risotto - jedna z klasycznych potraw kuchni włoskiej, przygotowywana często w porze lunchu, w nie więcej niż 30 minut ;-) Ugotowanie perfekcyjnego risotto to sztuka, jednak trzymając się podstawowych zasad można zbliżyć się do ideału, a z czasem osiągnąć perfekcję. Podstawą dobrego risotto jest odpowiedni ryż, odmiany włoskiej, zawierający niedużą ilość skrobi, np. arborio lub carnaroli, na pewno znajdziecie go w większych super- i hipermarketach oraz w delikatesach. Dodatki do risotto można dobrać dowolnie, każde risotto ma jednak w swoim składzie tłuszcz (oliwę bądź masło; w regionach Włoch gdzie widoczny jest wpływ kuchni francuskiej, np. Piemoncie, używa się masła), cebulę, odrobinę wina i bulion. Warzywa to często pomidory, groszek, grzyby, mięso - drób lub owoce morza. Osobiście najlepiej lubię risotto w wersji wegetariańskiej, przygotowane na bulionie warzywnym, na który również podaję przepis.

risotto z pomidorami przepis

Risotto z pomidorami:


Składniki:

Risotto:
  • 200g ryżu, arborio lub carnaroli
  • 600 ml bulionu warzywnego (patrz przepis niżej)
  • 1/2 średniej cebuli cukrowej lub 2 szalotki
  • 1 ząbek czosnku
  • 250 ml passaty pomidorowej
  • 1 duży aromatyczny pomidor
  • 1/4 szklanki białego wytrawnego lub półwytrawnego wina
  • sól, pieprz kolorowy do smaku
  • suszona bazylia, świeża do dekoracji
  • suszone pomidory
  • 2 łyżki oliwy
  • 25 g masła
  • parmezan lub inny dojrzewający ser

Bulion warzywny:
  • 600 g włoszczyzny (np. 2 marchewki, 1 pietruszka, 1/4 małego selera, ok. 10 cm kawałek pora, 1 średnia cebula, 1/8 małej kapusty włoskiej, 1 łodyga selera naciowego)
  • 2,5 l wody
  • 1 listek laurowy, 2 ziela angielskie
  • ok. 1,5 łyżeczki soli

Wykonanie:

Bulion warzywny:

Gotowanie risotto rozpoczynamy od przygotowania bulionu warzywnego. Włoszczyznę myjemy, cebulę, marchewkę, pietruszkę i selera obieramy. Cebulę przed dodaniem do bulionu warto lekko opalić. Warzywa zalewamy wodą i całość doprowadzamy do wrzenia. Dodajemy sól, listek laurowy, dwa ziela angielskie, gotujemy na wolnym ogniu około 1 godzinę. Odstawiamy do lekkiego ostudzenia, a następnie przecedzamy.

Risotto:

Passatę łączymy z bulionem, całość podgrzewamy. W szerokim rondlu lub w głębokiej patelni rozgrzewamy oliwę i podsmażamy czosnek i cebulę, do zeszklenia. Dodajemy ryż i smażymy, mieszając, przez około 3-4 minuty, aż każde z ziarenek ryżu zostanie oblepione tłuszczem. Dodajemy wino i, mieszając, czekamy aż odparuje. Dodajemy 1 chochelkę bulionu i smażymy, mieszając, do momentu aż płyn zostanie wchłonięty. Czynność tą powtarzamy dopóki nie zużyjemy całego bulionu. Proces smażenia, mieszania i dolewania bulionu powinien trwać około 15-20 minut, a po dodaniu ostatniej porcji ryż powinien być ugotowany al dente. Wraz z ostatnią porcją wywaru dodajemy pokrojonego w kostkę świeżego pomidora, mieszamy i smażymy, aż płyn zostanie zaabsorbowany. Naczynie z risotto zdejmujemy z palnika, dodajemy pieprz i sól, do smaku, suszoną bazylię lub świeżą, posiekaną, odrobinę suszonych pomidorów (używam mieszanki pomidorów, czosnku i ziół). Dodajemy masło, garść tartego parmezanu, mieszamy i zostawiamy pod przykryciem na 1-2 minuty. W tym czasie możemy np. nakryć do stołu i podać wino, najlepiej to samo, które dodaliśmy do risotto.

Uwagi:

W procesie przygotowania risotto bardzo ważne jest mieszanie - dosyć częste, by ryż nie przywarł do dna, ale zarazem na tyle delikatne, aby jego ziarna pozostały w całości.

Risotto przygotowane według powyższego przepisu właściwie nie wymaga dosalania, słonego smaku nadaje mu bulion i parmezan. 

Bulion, który dodajemy do risotto powinien być ciepły, aby proces gotowania nie został przerwany po jego dodaniu.

Z proporcji w przepisie otrzymamy około 2,5 l wywaru, który może być bazą nie tylko do risotto ale także do pysznych zup. Niewykorzystany bulion można także zamrozić.

15 sierpnia 2017

Pikantny gulasz z chorizo i ciecierzycą

Pikantny gulasz z chorizo i ciecierzycą - pożywne i smaczne danie, które godzi zwolenników diety mięsnej i wielbicieli warzyw. Paprykowa kiełbasa chorizo, charakterystyczna dla kuchni Półwyspu Iberyjskiego i popularny składnik tamtejszych jednogarnkowych dań świetnie komponuje się z papryką, pomidorami i świeżymi ziołami, a dodatek ciecierzycy sprawia, że danie jest zdrowe i sycące. Polecam ;-)

pikantny gulasz z chorizo i ciecierzycą

Pikantny gulasz z chorizo i ciecierzycą


Składniki:
  • 150 g kiełbasy chorizo
  • 1 puszka ciecierzycy (gotowanej lub w zalewie)
  • 1 średnia cebula dowolnej odmiany
  • 1 papryczka chilli
  • 2 papryki (czerwone lub czerwona i żółta)
  • 2 świeże pomidory lub duża garść pomidorków koktajlowych
  • 2 puszki pomidorów krojonych
  • 2 ząbki czosnku
  • 2-3 gałązki świeżego tymianku
  • szczypta suszonego oregano
  • 2 płaskie łyżeczki brązowego cukru
  • sól morska, pieprz kolorowy - do smaku
  • olej rzepakowy lub oliwa z oliwek
Wykonanie:

W wysokiej patelni odpowiedniej do duszenia lub szerokim rondlu rozgrzewamy 2 łyżki oliwy lub oleju. Cebulę kroimy w kostkę, kiełbasę przekrawamy wzdłuż i kroimy na w poprzek na kawałki o grubości około pół centymetra. Cebulę podsmażamy przez około 2 minuty do lekkiego zeszklenia, dodajemy kiełbasę i drobną pokrojone chilli, całość smażymy, mieszając od czasu do czasu, przez kilka minut. Dodajemy pokrojoną w grubą kostkę paprykę, smażymy około 7 minut. Dodajemy pokrojone w kostkę pomidory, pomidory z puszki wraz z zalewą, osączoną ciecierzycę, doprawiamy solą i dusimy około 15 minut, mieszając co jakiś czas, aż całość się zredukuje. Pod koniec gotowania doprawiamy cukrem, świeżo zmielonym pieprzem, odrobiną suszonego oregano i świeżym tymiankiem. Podajemy ze świeżym pieczywem, jako nadzienie tortilli albo z jogurtem i nachosami, z dodatkiem dojrzewającego sera w stylu hiszpańskim lub portugalskim (np. manchego lub mahón).

Uwagi:

Kiełbasę chorizo podsmażamy, dlatego można użyć dowolnego rodzaju (także tych surowych). Wielbiciele mięsa mogą zwiększyć jej ilość.